quarta-feira, 24 de junho de 2015

CONFISSÃO - POESIA

         O fariseu , com bazófia, a si justificava
          bem cheio de vaidade e com orgulho seu
          orava de si para si mesmo, a Deus
          expondo-lhe virtudes, e aos outros desprezava.

       
                                        O pobre publicano, humilde ,abandonado,
                                         Fica de pé, ao longe, sem os olhos levantar,
                                         Bate no peito e diz: Senhor vem me perdoar
                                          Pois vivo triste e só, pecando desgarrado.
                                                                       
                                                                     
                                                                                 Deus ouve dos céus a vós dos dois, ali:
                                                                                  um, é humilde e manso, confessa seu pecado,
                                                                                  outro, é bem orgulhosos, confia só em si.

  O senhor recebe do humilde, a triste confissão
   - mas rejeita, sempre, aquele que é exaltado -
  Justificando o crente e dando-lhe o perdão.


                                                                                               A G S









Nenhum comentário:

Postar um comentário